hormoonfactorconcept<\/a> heeft een evolutie ondergaan, maar ook de wetenschap. Wat in 2009 nog deels gebaseerd was op praktijkervaring heeft inmiddels wetenschappelijk een steeds steviger fundament gekregen door alle nieuwe wetenschappelijke onderzoeken die gedaan zijn op het gebied van voeding, leefstijl en hormonen. Dit betekent dan ook wat vijftien jaar geleden gezien werd als \u2018pionieren en een beetje voor de wetenschap uitlopen\u2019 inmiddels mainstream kennis is geworden.<\/p>\nOpbouwende eerlijke kritiek<\/h2>\n
Waar ik erg dankbaar voor ben is dat ik door goede opbouwende kritiek en mijn eigen voortschrijdende inzichten een flinke verbeterslag heb kunnen maken. Deze kritiek kenmerkte zich door het feit dat dit deze mensen goede bedoelingen hadden en me verder wilden helpen. Zowel particulieren als professionals die de boeken gelezen hadden stuurden mij mailtjes of priv\u00e9 berichten met een positieve constructieve ondertoon. Vaak heb ik dan ook met deze mensen gebeld voor overleg of zelfs afgesproken. Ik heb immers zelf de waarheid ook niet in pacht en samen staan we sterker.<\/p>\n
Stellig in uitspraken<\/h3>\n
Een voorbeeld van iets dat veranderd is is bijvoorbeeld mijn tone of voice. Ik was in 2009 soms wat te stellig in mijn uitspraken vanuit mijn enthousiasme en passie, terwijl er in de complexe wereld van leefstijl met al die variabelen en verschillen tussen mensen het verstandig bleek meer nuance en ruimte voor context te geven bij mijn uitspraken. Ik begrijp dan ook dat ik met mijn stelligheid onnodig wat mensen tegen de haren in gestreken heb, met onnodige kritiek als gevolg in de beginjaren.<\/p>\n
Dogmatische kennisoverdracht<\/h3>\n
Wat ik ook heb veranderd is het meer de nadruk leggen op coaching op blijvende gedragsverandering en minder op te dogmatische kennisoverdracht. De hormoonfactor gaat nu veel meer over een zoektocht naar jezelf en jezelf in actie zetten tot duurzame oplossingen passend bij jouw leven met meer blijvende resultaten als gevolg.<\/p>\n
Minder leuke kritiek<\/h2>\n
Helaas was niet alle kritiek was opbouwend en constructief. Zeker toen mijn eerste boek net uitkwam en dit een bestseller werd had ik het zwaar te verduren. Het hormoondenken was toen nieuw en als beginnend schrijver dacht ik dat een groot deel van Nederland zat te wachten op mijn nieuwe inzichten en dankbaar zou zijn dat ik deze deelde. Dit bleek helaas net even anders te zijn.<\/p>\n
Van onge\u00efnteresseerde mensen<\/h3>\n
Ik kwam allereerst veel in de mainstream media, waarbij maar een klein percentage van de kijkers of lezers ge\u00efnteresseerd was in de info en intrinsiek gemotiveerd was om gezonder te gaan leven. Dat de onge\u00efnteresseerde mensen negatieve comments of berichten postten dat snapte ik achteraf nog wel, maar er was ook nog veel hardere kritiek.<\/p>\n
Van concurrenten<\/h3>\n
Er werden zelfs uitgebreide blogs geschreven om alles waar je maar op kon schieten aan te kaarten en van daaruit een soort heksenjachten te organiseren. Vaak bleek dit ook niet eens om mijn visie te gaan of wat ik in mijn boeken had opgeschreven, maar er werd bewust een scheef beeld gecre\u00eberd om mij te kunnen framen als \u2018voedingsgoeroe\u2019 of kwakzalver. Dit was voor mij mentaal ook best een klap op dat moment.<\/p>\n
Toen ik dit op me in had laten werken en weer wat tot rust kwam ben ik eerst eens gaan kijken welke mensen dit soort artikelen schreven. Het bleek dat dit allemaal concullega\u2019s waren. Dit waren voedingscoaches met een eigen praktijk, di\u00ebtisten, concurrerende opleidingsinstituten en zelfs het Voedingscentrum deed nog een flinke duit in het zakje. Zij zaten helemaal niet te wachten op nieuwe inzichten die anders waren dan die van hun.<\/p>\n
Framen, shamen, cancellen<\/h4>\n
Dit moest bestreden worden en dat deden ze dan ook volop in het openbaar, op social media en op websites. Niemand van deze criticasters belde mij persoonlijk op of mailde mij om meer over mijn visie en onderbouwing te weten te komen maar kozen voor een directe aanval. Ook werden mijn boeken als ‘onwetenschappelijk’ weggezet, zonder dat daar enige steekhoudende onderbouwing bij werd gegeven. Dit was de methode van het proberen te \u2018framen\u2019 van je tegenstander, vervolgens het \u2018shamen\u2019 en uiteindelijk het \u2018cancellen\u2019. Deze strategie werkte toen al erg goed. \u201cJe gaat toch geen lezing boeken of een boek kopen van een onwetenschappelijke voedingsgoeroe\u201d. Later heb ik nog enkelen van hen benaderd om te overleggen, maar zij bleken totaal niet ge\u00efnteresseerd in de inhoud of het \u2018van elkaar leren om samen beter te worden\u2019.<\/p>\n
Mee profiteren<\/h4>\n
Toen De hormoonfactor minder in de media kwam werd dit vanzelf minder. Het blijkt ook een goede marketingmethode te zijn om in te spelen op voedingsboeken die op dat moment populair zijn met kritische reviews om te \u2018scoren\u2019 en mee te profiteren van de aandacht. In deze jaren heb ik de gezondheidswereld op dit vlak een stuk beter leren kennen en helaas hoort dit er dus ook bij wanneer je boek en methode succes heeft.<\/p>\n
Gelukkig zijn de tijden veranderd<\/h2>\n
Mijn verhaal en visie is inmiddels zo mainstream geworden dat ik dit probleem niet meer heb. De frames die kwaadwillend aan mij werden toegekend zijn verdwenen en ik word overal geboekt als spreker bij een meest uiteenlopende (overheids-)instanties.<\/p>\n
Ook hebben sommige criticasters zelfs delen van mijn visie overgenomen. Zo heeft het Voedingscentrum<\/a> bijvoorbeeld inmiddels op hun site staan dat ook mensen immuunreactie kunnen hebben op gluten en tarwecomponenten die geen Coeliakie hebben (glutensensitiviteit), terwijl ze mij eerst verguisden omdat ik dit in mijn boek had geschreven.<\/p>\nOok zijn een aantal negatieve artikelen offline gehaald, omdat voortschrijdend inzicht in mijn voordeel uitviel. Toch blijven er nog een aantal negatieve artikelen circuleren op internet van lang geleden. Mocht een bepaalde negatieve review je nog aan het twijfelen brengen over mijn onderbouwing, kennis, ervaring en intenties, voel je dan vrij om me even te mailen of een reactie achter te laten onder deze blog.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Op Google komt de term \u2018Ralph Moorman kritiek\u2019 snel naar boven. Was dit terecht of onterecht?<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":36655,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[26],"tags":[],"class_list":["post-36650","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-blog"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/export.ralphmoorman.nl\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/36650","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/export.ralphmoorman.nl\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/export.ralphmoorman.nl\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/export.ralphmoorman.nl\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/export.ralphmoorman.nl\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=36650"}],"version-history":[{"count":5,"href":"https:\/\/export.ralphmoorman.nl\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/36650\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":36659,"href":"https:\/\/export.ralphmoorman.nl\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/36650\/revisions\/36659"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/export.ralphmoorman.nl\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/media\/36655"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/export.ralphmoorman.nl\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=36650"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/export.ralphmoorman.nl\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=36650"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/export.ralphmoorman.nl\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=36650"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}